Το τραγούδι των Συντρόφων
Ως βασιλιάς, ο Οδυσσέας ήταν πάντοτε περιτριγυρισμένος από μια ακολουθία ανθρώπων που στήριζαν τις πράξεις του. Ακόμη και όταν υπήρξε ο μοναδικός επιζών μιας θύελλας, οι θεοί φρόντιζαν πάντα να βρίσκει νέους ανθρώπους που θα συνόδευαν το ταξίδι του. Το ακόλουθο τραγούδι παρουσιάζει την ιστορία των ανθρώπων της ακολουθίας του Οδυσσέα.
Η τελευταία στροφή του τραγουδιού υπαινίσσεται τις απόπειρες υπονόμευσης εναντίον του Οδυσσέα και της οικογένειάς του: εκείνοι εκμεταλλεύονται την απουσία του, σπαταλούν την περιουσία του και απαιτούν από τη σύζυγό του, την Πηνελόπη, να παντρευτεί έναν από αυτούς.
Την καθορισμένη χρονιά ο Οδυσσέας επέστρεψε στο σπίτι του, σκότωσε όλους τους μνηστήρες, τις δούλες και τον ιερέα, αλλά χάρισε τη ζωή στον αυλικό ποιητή. Ο ποιητής Κώστας Καρτελιάς ταυτίζεται εδώ με τον ποιητή Όμηρο, ο οποίος στο έπος του σώζει τον αυλικό ποιητή από την οργή του εκδικητή βασιλιά.
Το τραγούδι των
Συντρόφων (τραγούδι)
- Μονάχοι,
- θα ταξιδέψουμε στον κίνδυνο
- Η Θάλασσα η ανοιχτή μας περιμένει
- Είναι στη μοίρα μας
- να μη χωράμε πουθενά
- να μην υπάρχει μια στεριά
- ν’ αράξουμε.
- Για πάντα
- αυτή η καρδιά μας η ασίγαστη
- μας έβαλε τα χέρια στο τιμόνι
- Με την ψυχή μας
- να ανεμίζει στα πανιά
- για έναν έρωτα εμείς
- θα φύγουμε.
- Ιθάκη
- Για μας το πέλαγο το ξέσκεπο
- γεμίσαν με μνηστήρες τα λιμάνια
- Ο κόσμος πάντα
- βρίσκει καινούργιο βασιλιά
- κι εμείς μονάχοι ποιητές
- θα μείνουμε