8. Το τραγούδι των Σειρήνων
Η Κίρκη προειδοποίησε τον Οδυσσέα για το τραγούδι των Σειρήνων. Στις πρώιμες εκδοχές της μυθολογίας, οι Σειρήνες ήταν πουλιά με κεφάλι γυναίκας, και όποιος άκουγε το τραγούδι τους δεν μπορούσε να επιστρέψει στο σπίτι του.
Το τραγούδι των
Σειρήνων (τραγούδι)
- Φεύγω κρυφά μια ζαβολιά
- μ’ έχει πληγώσει.
- Σαν τα παιδιά τώρα που ο άνεμος
- φυσά ένα τραγούδι που δε λέει να τελειώσει
- και σε μια θάλασσα με παίρνει μακριά
- - με παίρνει μακριά.
- Είναι πολλές οι μουσικές να τις αντέξεις
- όταν το πέλαγο βαλθεί να τραγουδά.
- Χίλιες φωνές για να μη ξέρεις
- να διαλέξεις κι ούτε κατάρτι να δεθείς
- ούτε σχοινιά.
- Θα πάω ψηλά με τα φτερά μου
- που θα ανοίξω
- στου παραδείσου τα παράξενα νησιά.
- Λυσ’ τα μαλλιά σου να σε δω να σε γνωρίσω
- Λυσ’ τα μαλλιά σου να σε δω στα σκοτεινά
- Λυσ’ τα μαλλιά σου να σε δω να σε γνωρίσω
- μέσα στου κόσμου τ’ αδιέξοδα στενά
- μέσα στου κόσμου την απέραντη ερημιά
- λύσ’ τα μαλλιά σου να `ρθω να σου μιλήσω.
- Φεύγω κρυφά μια ζαβολιά …
Επειδή ο Οδυσσέας λαχταρούσε να ακούσει το τραγούδι τους χωρίς να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του και τη ζωή των ναυτών του, ακολουθώντας τη συμβουλή της Κίρκης, διέταξε τους ναύτες του να βουλώσουν τα αυτιά τους με κερί και να τον δέσουν στο κατάρτι του πλοίου, έτσι ώστε να μην μπορεί να λυθεί και να πηδήξει στη θάλασσα, και να μην τον ελευθερώσουν, όποιες κι αν ήταν οι ικεσίες του, ώσπου το νησί των Σειρήνων να χαθεί πέρα από τον ορίζοντα.
Αφού το πλοίο πέρασε δίπλα από τις Σειρήνες χωρίς να βυθιστεί, οι αποτυχημένες Σειρήνες έπεσαν και πνίγηκαν στα νερά της θάλασσας.